Η Καταστροφή!

Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί για το τέλος; Με πόσους τρόπους έχουμε φανταστεί ότι θα μπορούσε να συμβεί; Άραγε, θα είναι αιτία η φύση, ή εμείς οι ίδιοι; Θα είναι για όλους μας το τέλος, ή θα υπάρχουν και οι τυχεροί; Θα το γνωρίζουμε πριν να συμβεί, ή θα το μάθουμε όταν θα ξεκινήσει; Θα είναι δίκαιο; Θα είναι είναι γρήγορο, εύκολο, οριστικό; 

Το τέλος… Η καταστροφή… Ο φόβος του ανθρώπου, μα κάτι που δεν απασχολεί κανένα άλλο ζωντανό οργανισμό!

Φοβόμαστε ότι θα χαθούμε. Ότι δεν θα υπάρξει ζωή μετά την καταστροφή μας. Μετά την καταστροφή του πλανήτη μας, όπως και αν αυτή ορίζεται. Την ίδια στιγμή που προσπαθούμε να ανακαλύψουμε αν υπάρχει ζωή σε άλλο πλανήτη! Αλλά γιατί τόσο ενδιαφέρον για ζωή σε άλλο πλανήτη, όταν καταστρέφουμε ήδη τον δικό μας;

Τι μας εξυπηρετεί στο να ανακαλύψουμε αλλού ζωή, όταν φοβόμαστε ότι θα καταστραφεί η δική μας ζωή, η ύπαρξή μας, το είδος μας! Όταν δεν μας ενδιαφέρει πραγματικά να προστατέψουμε τον πλανήτη μας και τις υπόλοιπες μορφές ζωής σε αυτόν, πέρα απ’τον άνθρωπο. Όταν οι ίδιοι καταστρέφουμε αργά, κάθε στοιχείο της ύπαρξής μας.

Τα δέντρα που μας δίνουν οξυγόνο, τις θάλασσες που μας δίνουν το νερό, τα ζώα, που τους φερόμαστε με το χειρότερο τρόπο, βασανίζοντάς τα, για να μας δώσουν γάλα, κρέας και άλλο και άλλο και άλλο! Οτιδήποτε μπορεί να μας δώσει! Πετρέλαιο, Ρούχα, τρόφιμα, λεφτά, λεφτά, λεφτά!

Μας ενδιαφέρει να πάρουνε όσα μπορούμε από την Γη, από το χώμα το νερό τα φυτά τα ζώα και τους ίδιους τους ανθρώπους, χωρίς να μας νοιάζει να δώσουμε εμείς!

Δεν μας ενδιαφέρει αν θα μειωθεί το οξυγόνο μας, φτάνει να κόψουμε αρκετά δέντρα για να πουλήσουμε ξύλο, χαρτί, έδαφος και να πάρουμε λεφτά! Δεν μας νοιάζει να μην έχουμε αρκετό νερό να πιούμε, φτάνει να μπορούμε να κάνουμε μπάνιο σε τεράστιες και πολυτελείς πισίνες, γεμάτες χυμικά για την δήθεν προστασία μας! Δεν μας ενδιαφέρει να θέσουμε σε κύνδινο υπό εξαφάνιση ζώα ώστε να πάρουμε το κρέας τους, το δέρμα τους και ότι μπορούμε από αυτά!

Δεν μας ενδιαφέρει να καταστρέψουμε σιγά, σιγά τον πλανήτη που μας προσφέρει την ύπαρξή μας, ενώ την ίδια στιγμή φοβόμαστε και κάνουμε σενάρια για το τέλος, για την καταστροφή του πλανήτη μας, την οποία ήδη προκαλούμε εμείς, αλλά ψάχνουμε να βρούμε λως θα γίνει και πότε!

 

Ένα άρθρο, που θα έπρεπε να μας βάλει όλους σε σκέψεις, για το πως ζούμε!

Advertisements

Δημοσιεύθηκε από

dimitrapyromali

I started writing (Greek Novels & Narratives) at the age of 13-14. I use to write about thriller, or drama, or both into one Novel. From the age of 19, I own my blog "Open Mind", which I created on my own! I write small texts, all about the way we think, act and generally the way we live! From the age of 20, I create my Gallery into the blog. It is about photographs I take! Most of them, are about sights of the sea, the sky, the clouds. I love to keep moments! Either into my writings, or through photographs. I don't trust my memory, because it will probably leave me someday, as everyone loses his memories as he grows up! Into this blog, you will find: Posts about everything I write on my own. (small texts, responses, novels, narratives) Photographs into Gallery that I shoot, most of them have no effect. --> Selected images into my writings' posts, are most of them from the internet - pixabay.com! ~You will find the Creative Commons into menu! Thank you for your time!~

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s